Oude en nieuwe wegen

Een overweging over wegen vinden om in de kerk samen op te trekken
Verhalentafel - Oude en nieuwe wegen

Houd het begaanbaar

In de kerk vinden we het belangrijk om bestaande wegen begaanbaar te houden. Daarmee bedoel ik dat we bepaalde tradities, regels, gewoontes en manieren willen bewaren. Het is niet vanzelfsprekend dat dit lukt en daarbij vereist het inzet om dit te realiseren. Soms worden zonder nadenken de oude wegen van de kerk verlaten of vergeten. We vinden het belangrijk om de oude bronnen van de kerk te bewaren en steeds opnieuw tot ons te laten komen. In een tijd waarin verandering wellicht de enige constante is, is het een uitdaging om deze oude wegen te blijven bewandelen.

Oude wegen

Tegelijkertijd wandelen er steeds weer nieuwe mensen op deze wegen. In de wijkgemeenten zijn dat – volgens de cijfers – vooral oudere mensen. Soms lijkt het alsof de oude wegen dus alleen voor oudere mensen zijn. Dat is onterecht, al is het wel zo dat veel ouderen in de wijkgemeenten meer vertrouwd zijn met deze wegen. Echter, deze wegen zijn alleen de moeite waard om te bewandelen als men het ook de moeite waard acht om andere mensen mee te nemen. Anders gezegd, het getuigt van weinig inzicht wanneer deze weg bewandeld wordt zonder over te brengen naar anderen wat deze weg betekent voor jou en wat het bewandelen ervan kan betekenen voor de ander. We willen ons inzetten om deze oude wegen met haar diepe bronnen toegankelijk te houden en/of te maken voor alle leeftijden met een speciale aandacht voor de jonge wandelaars.

Eenzame wandelaars

Onderweg vinden we verschillende obstakels op de weg, die het moeilijk maken om deze oude wegen te bewandelen. Soms zijn er stukken overwoekerd met onkruid, dat zo hoog staat dat je er niet meer omheen kunt. De jonge wandelaars hebben niet altijd het gereedschap meegekregen om zich een weg te banen door dit onkruid en raken vast of ontmoedigd.

Daarbij worden de oude wegen steeds eenzamer. De wandelaars geven en masse op en slaan andere wegen in. Dit kan ontmoedigend werken voor jonge wandelaars. Ze zien mensen afhaken of lopen op een weg waar ze kilometers lang niemand tegenkomen.

Afsluitend is het zo dat niet altijd duidelijk is waar de oude weg naartoe leidt. Dit geldt zeker voor jongeren. Er kunnen vragen rijzen op de oude weg: Is dit wel de goede weg? Welke andere wegen zijn er? Waar gaan we naartoe? En wat als ik geen behoefte heb om deze weg te bewandelen?

Samenvattend

Samenvattend mag duidelijk zijn dat we in gesprek moeten gaan over deze oude wegen. Wat maakt dat deze oude wegen de moeite waard zijn? En hoe maken/houden we deze oude wegen toegankelijk en de moeite waard voor alle leeftijden met een speciale aandacht voor de jonge wandelaar? En hoe zorgen we dat we niet het kind met het badwater weggooien?