Theater voor engelen (Tomáš Halík): 10 inspirerende quotes

Laat deze 10 quotes uit het boek ‘Theater voor engelen’ van Tomáš Halík je inspireren.
10 quotes uit 'Theater voor engelen' van Tomas Halik – Verhalentafel

Afgelopen dagen las ik Theater voor engelen, het nieuwste boek van Tomáš Halík, een Tsjechische priester van wie afgelopen jaren verschillende titels in het Nederlands vertaald zijn. Halík laat een waardevol geluid horen dat ik vanuit de Verhalentafel graag doorgeef. Uiteraard moedig ik je aan om het boek zelf te lezen. Je kunt het hier bestellen. Het boek Theater voor engelen leest makkelijk weg, dus pas op: neem de tijd om aandachtig te lezen.

Hieronder alvast wat quotes uit Theater voor engelen om je aan te sporen en/of uit te dagen om dit boek te gaan lezen.

10 quotes uit Theater voor engelen

De waarheid is een boek dat niemand van ons nog uit heeft. Misschien is het dus niet onbeleefd ook over de schouder van anderen daarin te lezen.

Geloven, het geloof een kans geven, betekent niet dat we ons ontdoen van de rede, maar alleen van de hoogmoed van onze rede.

Mijn hele theologie is een protest tegen en goedkoop christendom dat zich tevredenstelt met en vreugdevolle verbazing over de harmonie, de rationele ordening en vooral het “intelligent design’ in de natuur en de geschiedenis. Zo’n ‘harmonisch’ of ‘esthetisch’ geloof beschouw ik als oppervlakkig, in essentie heidens en onchristelijk, als eenzijdig.

“Toeval is een van de pseudoniemen van God.”

Een God die door de mens uit het paradijs van de verhalen naar het stof van de leerboeken en de distels op de onvruchtbare rotsgrond van de leerstellingen en definities is verdreven, zal vroeg of laat sterven, ver van de boom van het leven vandaan.

Geloven betekent niet dat we de bijbeltekst de status toekennen van het op uiterst nauwkeurige wijze meedelen van onwankelbare ‘feiten’, maar veel meer dat we de verhalen binnengaan. Zo ontstaat er een hermeneutische cirkel tussen ons eigen verhaal en de bijbelse verhalen, die elkaar wederzijds verhelderen en verklaren. De Bijbel is niet de enige ‘foto van de wereld’ die de mens erover informeert hoe de wereld is, maar een spiegel die de mens wordt voorgehouden en hem helpt zichzelf te verstaan en daardoor zichzelf en de wereld te veranderen.

Richard Kearney herinnert aan de raad van een psychoanalyticus dat je, als je in een droom door spoken wordt achtervolgd, nog tijdens je droom moet proberen het spook aan te kijken. Dan zul je verrast over zijn hoe sterk het spook op jou lijkt. Voor het leven in de huidige wereld vol demonen, waarin tegenstanders in politieke, nationale, sociale en religieuze conflicten elkaar bestempelen met aanduidingen als de grote satan’ en dus elkaar ontmenselijken en demoniseren, beveelt Richard Kearney ons aan onze tegenstanders, die demonen, heel aandachtig aan te kijken. Het zal ons verrassen dat ze niet zo veel van ons verschillen, zo zegt hij.

“God geeft een mens de tijd om te rijpen, Hij respecteert zijn tijd, zijn ritme van leven en begrijpen, zijn vrijheid.”

De roep om orde en regels zal in tijden waarin werelden in elkaar doordringen, steeds vaker klinken. In dit verband mot ik denken aan een scène uit het toneelstuk De moeder van Karel Capek. Op de vraag wat dat dan is, de orde herstellen, antwoordt de fascistische, conservatieve Cornel: ‘Je zet de dingen terug op de plek waar ze eerder stonden’ Zijn broer Peter, een radicale socialist, beweert: ‘Je zet de dingen neer op de plek waar ze horen: De moeder heeft echter nog een heel ander idee van orde. Orde betekent: ‘De dingen neerzetten op de plek waar ze het goed zullen doen.”

Laten we niet trots de illusie koesteren dat wij zouden weten waar de dingen moeten zijn; laten we onze tijd ook niet verspillen met vergeefse pogingen ze neer te zetten waar ze eerst stonden, want dat zal niet meer lukken (we weten het niet ens meer precies). Een moederlijke wijsheid zou de Kerk sieren: stil, deemoedig en geduldig voor de dingen (en voor de mensen) een plaats zoeken waar het echt goed met ze gaat.

Dan is er ook nog en derde groep gelovigen die zichzelf als realisten en wetenschappelijke materialisten beschouwen. Zij hebben de rotsvaste overtuiging dat de mens een machine is, die bij zijn dood niet alleen ophoudt met functioneren, maar er ook simpelweg ‘niet meer is’ (in het geval van God en mens verwarren ze het zijn met het functioneren). Hun geloof wil ik hun niet afnemen, maar ik wil hun wel vragen of ze zo eerlijk willen zijn zich niet achter de wetenschap te verschuilen. De competentie van de wetenschap reikt niet verder dan de beschrijving van het stervensproces en de ontbinding van het lichaam. Meer moeten we van haar niet vragen. Over het leven na de dood weet de wetenschap ongeveer net zo veel als en rups over het British Museum; het feit dat ze daarover niets weet, zegt iets (en dat bedoel ik niet negatief) over haar grenzen, maar echt volstrekt niets over het leven na de dood.

Wil je het boek Theater voor engelen bestellen? Dat kan hier (Bol.com) en hier (KokBoekencentrum).

Tomáš Halík (1948) is priester en hoogleraar Filosofie en Sociologie aan de Karelsuniversiteit te Praag. Naast ‘Theater voor engelen’ schreef hij diverse andere boeken, waaronder Geduld met God (2014), Ik wil dat jij bent (2017) en Niet zonder hoop (2019).

Gerelateerde verhalen

Het voordeel van de twijfel
Hoe ga je om met twijfel? Wat doe je als...
7 redenen om de bijbel te lezen
Waarom je in 2022 best de bijbel er eens bij...
Goed nieuws!
Middenin een nieuwe lockdown klinkt een boodschap van goed nieuws.
Het voordeel van de twijfel
Hoe ga je om met twijfel? Wat doe je als...
7 redenen om de bijbel te lezen
Waarom je in 2022 best de bijbel er eens bij...